NARCISSEN

Rond de paastijd zijn er in Finse kranten vooral gele kleuren te zien. En berichten of advertenties over bloemen, over narcissen, over crocussen, over tulpen ... Mooi wel. Gekopt werd in de paaskrant van HS "Onnen symboli vie talven ja tuo kevään. Narsissi on pääsiäisen kaunotar, joka viihtyy maassa ja maljakossa." Zo zo, dus de narcis is niet minder dan het symbool van geluk, dat de winter vaarwel zegt en het voorjaar brengt. De narcis is de schoonheidskoningin van Pasen, die zowel buiten in de tuin als binnen in de vaas groeit en bloeit. Jaja, 't is me wat :-). Maar goed, hier in Finland moeten we wel erg lang wachten op het voorjaar, vandaar: "Puutarhanarsissit kukkivat meillä pari viikkoa lumien sulettua." De narcissen in de tuin bloeien hier in Finland al een paar weken, nadat de sneeuw weggesmolten is. Nu dus nog niet. Hier in de buurt heb ik een paar crocussen gezien en met pasen zijn honderden potjes met kleine narcisjes op het balkon of voor de deur gezet, maar dat zijn nog niet de echte narcissen, die komen pas ... jaja, eind april of begin mei? ;-). 

Het ergerde me een beetje, dat er weer talloze grote advertenties verschijnen van bloemkwekerijen, die bloemen voor buiten en binnen aanbieden, accoord, dat wel, waarom niet, maar ... waarom altijd dat Finse vlaggetje erbij en tientallen keren benadrukken, dat het hier echt gaat om 'kotimainen tuontanto', een eigen productie van eigen bodem dus. Kan zijn hoor, maar de gewone mens hier koopt in herfst en voorjaar talloze bloembollen bij Anttila of waar dan ook, en die bollen komen vrijwel altijd uit Nederland. 't Is toch niet waar? Jawel hoor, en toch: "Nykyiset, helppohoitoiset ja koreat narsissit ovat kotoisin Etelä-Europasta ja Aasiasta. Niiden jalostus alkoi 1800-luvulla." Juist en dat laatste, dat veredelen dus, deden die Hollanders dan graag, want zo konden ze er goede zaken mee doen, toen en nu. Waarom ook niet? Maar zoals bij zovele producten, komt de narcis (en de tulp en ...) helemaal niet uit Holland, maar van elders. Maar die Hollanders zijn wel altijd zo leep geweest, de bloemen te veredelen en te kweken en dan te verkopen. Zoals gezegd, waarom ook niet? En toch is het goed, dat er in Finland steeds meer bloemen zelf gekweekt worden en ook gedeeltelijk aangepast worden aan het klimaat hier. Ook hier mijn opmerking: Accoord, waarom niet? Maar om dan overal en altijd dat 'kotimainen' (homemade) te benadrukken, nee, daar kan ik niet goed inkomen. Bij Moccamaster weten de mensen ook niet, dat het hier gaat om een 100% Nederlands product. En toch doet dit product het in Finland heel goed. Fijn zo!

Deze foto heb ik 19 mei 2011 voor mijn deur in de voortuin genomen. Een mooie narcis, maar wel een 'laatbloeier' :-). Met groet, Pietu,

STUBB en de Roemeense zigeunerbedelaars

We hebben het deze week al gehad over Wilders en zijn meldpunt. Hier in Finland willen de basisfinnen uit monde van Jussi Halla-Aho ook graag vreemdelingen zoveel mogelijk uit het land weren. Stuur die irriterende zigeuner-bedelaars terug naar huis! Het is inderdaad een raar gevoel dat je krijgt, als er op allerhand plaatsen in Helsinki en ook wel op andere plaatsen bedelaars urenlang op de vaak koude en natte grond zitten, die heel gewoon om geld bedelen, omdat ze zo arm zijn. Daarom zijn ze naar Finland gekomen, omdat ze in hun land nauwelijks rond kunnen komen en ze binnen Europa vrij rondreizen kunnen. Waarom zulk bedelen niet verbieden, omdat het bijvoorbeeld een manier van geldverdienen is, die helemaal niet bij de Finse levensstijl past, vindt Ben Zyskowickz van de conservatieve (regerings)partij. Minister Stubb gaf als antwoord in het parlement, dat het bedelaarsprobleem en de armoede twee zaken zijn, en dat het vrij bewegen binnen de EU niet zonder meer met dit probleem te maken heeft, dus echt niet de reden ervan is. Accoord, zeggen veel leden van de oppositie tegen de regering, die dit probleem duldt en tot nu toe weinig ingrijpt, als het vrij bewegen binnen de EU de reden niet is, welke reden steekt er dan achter? 

Hier hebben we van de minister nog geen antwoord gekregen, maar de inderdaad nijpende armoede in het thuisland en de moeilijke situatie van deze bevolkingsgroep moeten er toch wel mee samenhangen, of ...? Het probleem thuis aanpakken is wellicht een mogelijke oplossing, maar dat helpt de mensen van dit moment niet hun geldproblemen nu op te lossen. En zo als bedelaars op straat irriteren ze alleen maar veel mensen, is dat niet ook wat? 
Ik hoorde overigens vanuit Nederland hetzelfde geluid op een ander terrein: het geld voor ontwikkelingshulp wordt gekort, o.a. met het argument, dat het nu toch alleen maar voorbijgaand helpt. Laten de ontwikkelingslanden eerst maar eens hun eigen binnenlandse infrastructuur verbeteren, dan verdwijnen veel problemen vanzelf. Accoord misschien, maar hebben die landen daar dan geen financiële hulp bij nodig? Dus zo maar korten, omdat we zelf in financiële problemen zitten, klinkt vanuit een vrij welvarend land wel wat vreemd. 

Wat nu te doen is één vraag; wat op lange termijn te doen is een tweede vraag. 
Maar op beide vragen moeten in Finland en Nederland antwoorden gevonden worden, want enigszins verantwoordelijk voor de problematiek mogen we ons toch wel voelen, ons gaat het toch niet zo beroerd als de mensen, waar we het over hebben, nietwaar? 

Met groet, Pietu.

Volendam en Wilders' PVV

Iedereen heeft  misschien al begrepen, dat de bloem in mijn vorige blog een crocus is, jaargang 2011 in mijn eigen voortuin :-).
Op 25 maart stond er een lang artikel in HS van Heikki Aittokoski, die zeven plaatsen van Athene naar A'dam (met commentaar) bezocht heeft in het Europa van nu. De laatste halte was dus Amsterdam, vanwaar hij naar Volendam trok, waar Wilders en zijn PVV bijna de helft van de stemmen kreeg bij de laatste verkiezingen.Wilders wil de welvaart van Nederland afschermen tegen de vreemdelingen, die op allerhand manieren de Nederlandse maatschappij binnendringen; dat stoort, vindt hij. Vandaar kan eenieder zich bij zijn 'Meldpunt' anoniem melden en klachten zonder controle op deze site plaatsen over de vreemde indringers, buur of stadgenoot. Gelukkig dat nationaal en internationaal tegen dit meld-initiatief fel is gereageerd, maar het kwaad is al geschied. Steeds meer allochtonen die in Nederland wonen en hopelijk werk gevonden hebben, voelen zich door dit unfaire Wilders-initiatief bedreigd en beledigd. Is dit nu de vrijheid, die in Europa nagestreefd wordt? Mensen die in een lidmaatland van de EU wonen, hebben toch het recht en de vrijheid, te gaan wonen en werken, waar ze willen? Daar komt echter bij het woord Vrijheid, dat Wilders bezigt, vrij weinig van terecht, bij hem wordt alleen maar gedacht in termen van vrijheid binnen het strenge kader van Hollandse welvaart en civilisatie. Dat is geen vrijheid, maar beperkt nationalisme, niet zo vreselijk modern gedacht dus, zeker niet europees en ook niet mondiaal gedacht. Jammer, al mogen er gerust wel grenzen bepaald worden tussen mensen. Maar niet op de PVV-manier a.u.b. Met groet, Pietu

Het Tulpenboek van het Frans Hals Museum

Het wereldberoemde Tulpenboek van het Frans Hals Museum is nu voor iedereen digitaal toegankelijk.

Van de veertig illustraties zijn opnamen gemaakt, die op een touchscreen in het Frans Hals Museum worden getoond.

Alle tulpen zijn geschilderd op kostbaar perkament en zijn gemaakt door verschillende kunstenaars. De beroemdste is van Judith Leyster uit 1643. Rond het gedigitaliseerde Tulpenboek heeft het museum een kleine tentoonstelling georganiseerd: Tulpomania. De naam slaat op de enorme populariteit van de bloem in de 17de eeuw. De tulp was de eeuw daarvoor in Nederland ingevoerd vanuit het Turkse Rijk. De Tulpenboeken werden als catalogus gebruikt. Vanaf 1635 nam de handel zo toe dat arm en -vooral- rijk gingen speculeren. Een enkele bol kon evenveel waard zijn als een groot pand aan de Herengracht. (Wereldkrant, woensdag 28 maart 2012.)

Beste lezer. Als je weet dat het in Nederland al zonnig groen en boven de vijftien graad is, schrik je in Finland, als je naar buiten kijkt en de sneeuw ligt er gedeeltelijk nog en er wordt voor het weekend weer een nieuwe laag voorspeld. Nou ja, maartse buien die beduien, dat de zomer aan komt kruien. In Finland dan meer het voorjaar (de zomer is nog wel heel erg ver weg) en de buien zijn hier vaak meer natte sneeuwbuien.

Sorry, mijn beste lezers, deze winter was lang, koud  en donker, maar van nu af aan zal ik mij als registrator van Nederlandse geluiden in Finse media weer gaan roeren. De winterslaap is uitgeslapen en het voorjaar met gras en crocussen en narcissen en tulpen, jaja, dat alles zal ooit wel weer komen. 

Dat bewonderen van de tulpen overigens is al vanouds een hobby geweest van velen, vandaar ben ik het nieuwe seizoen maar begonnen met het langere citaat uit de Wereldkrant van de RNW van vandaag. Hopelijk zullen we binnekort niet alleen maar tulpen digitaal, maar vooral ook vitaal en echt in de natuur om ons heen mogen genieten. Met voorjaarsgroet, Pietu

Over een paraplu en DNA

Jaja, het is me wat. Op 28 september las ik in HS een uitgebreid artikel over het telkens terugkerend herfstprobleem van de in wind en regen omknakkende paraplu. Is er nu werkelijk niemand, die daar een remedie tegen heeft? Jawel hoor, maar dan moeten we naar Nederland toe, naar Gerwin Hoogendoorn, die een wonderlijk gevormde paraplu heeft ontworpen, die inderdaad geeft wat ie belooft, bescherming bij regen ook bij harde wind. Gerwins Sens-storm-plu werd vanaf 2004 in Nederland een succes en is uiteindelijk ook in Finland doorgedrongen. Deze meest duurzame paraplu is al beloond met design- en innovatieprijzen en zou een inspiratiebron kunnen zijn voor de mensen, die verantwoordelijk zijn voor de hoofdstad van het design 2012, Helsinki. Hopelijk laat Helsinki zien, dat ze nog meer te bieden hebben dan Eindhoven, dat onlangs veel indruk maakte voor Nederlands (en ander) design tijdens de veelbezochte en internationaal bekende Designweek Eindhoven. 

Op 18 oktober meldde HS ook, dat de genen van Hendrikje, 's werelds oudste vrouw in 2005, toen ze stierf, gedurende jaren diepgaand onderzocht zijn. Hendrikje was een vrouw, die tot haar laatste snik helder bleef en scherp, en die haar lichaam na haar dood aan de wetenschap wilde schenken, om te laten onderzoeken, waarom ze maar liefst 115 jaar oud werd, zonder extreme problemen, zonder dementie of wat dan ook. Het stond nu in de Finse krant, omdat een professor uit Amsterdam op een internationaal congres verslag heeft gedaan van zijn onderzoekingen van de genen van Hendrikje. Die waren volgens hem en zijn team inderdaad van bijzondere kwaliteit en de collega's ter congres hoorden via deze hooggewaardeerde onderzoeker, dat we nog meer te weten zullen/kunnen komen over het geheim van gezonde ouderdom, als we genen en DNA van zulke fenomenale, meer dan honderdjarige mensen gaan onderzoeken. Laten we maar hopen, dat dat gebeurt, want gezond oud worden lijkt me geen afschuwwekkende toekomstvisie. Oud en ziek of dement, nee dat liever niet; maar oud en gezond, waarom niet? Dat biedt de jongeren meer en meer ervaring en wijsheid. Met groet, Peter.

Finland, Nederland contra Roemenië, Bulgarije. Het verdrag van Schengen

Net werd er in de nieuwsberichten van de tv gezegd, dat Nederland en Finland de uitbreiding van het Schengen-gebied met Roemenië en Bulgarije geblokkeerd hebben met hun NEE. Dat is zo, vooral Nederland was al langere tijd sterk tegen, schoorvoetend kwam Finland nu ook mee. Twee kleine landen zeggen in de grote Schengen-wereld eindelijk eens volmondig NEE. Zowel Roemenië als Bulgarije zijn nogal snel (en wellicht wat ondoordacht, wordt gefluisterd) lid geworden van de EU. Corruptie en misdadigheid heersen nog tamelijk ongecontroleerd in deze landen, vandaar dat Nederland en Finland nu wat grenscontrole betreft NEE zeggen, om een beter verdrag op een passender tijd mogelijk te maken. Want dit nee is niet definitief bedoeld.

Roemenië heeft deze week laten zien, wat nu mogelijk is: Ze hebben vijftien grote vrachtwagens met tulpen geweigerd, de grens over te steken, vanwege zogenaamd bacterieel gevaar. De kwestie is verder nog niet opgelost, maar het teken is duidelijk:, al zeggen de Nederlandse politici uiteraard, dat er geen samenhang bestaat tussen deze grensweigering en het nee van de Schengen-uitbreiding. Hoe het ook zij, interessant is het gebaar van Roemenië wel, de tulp is een economisch uiterst belangrijk Nederlands export-artikel en voorts nog steeds een van de sterkste symbolen van Nederlandse identiteit. Wat zouden wij zijn zonder onze tulpen, zonder onze tulpengekte? Dit verhaal van die tulpen stond overigens uitgebreid met grote foto en al in de Helsingin sanomat van 21 september.

Wat Roemenië betreft is het probleem in Finland al jaren, dat de bedelarij op straat van grote groepen uit dat land hier vrij veel ergernis en onzekerheid wekt, maar dat het probleem zelf nog steeds niet echt opgelost is. De Roemeense bedelaars zeggen, dat bedelen voor hen een gewone manier van geld verdienen is en dat ze binnen de EU het recht hebben, dit beroep bijvoorbeeld ook in Finland uit te oefenen. Dat stuit op nogal wat politieke en maatschappelijke weerstand, maar ja ... legaal is legaal en deze mensen zonder misdadig gedrag verder zo maar over de grens zetten is eigenlijk niet goed mogelijk. Wat dan wel? De betroffenen krabben zich nog steeds achter de oren. Finland weet niet goed, wat te doen en zoekt wellicht daarbij hulp en raad bij de medeleden binnen de EU. Misschien dus wel bij Nederland, dat het nu bij de vraag: 'Schengen-verdrag-lid Roemenië/Bulgarije'? Ja of nee?' met Finland eens is. Wat hen beiden betreft nu NEE dus. 

Met tulpengroet, Pietu